Familie uit Kelly (Kentucky) in de ban van vreemde bezoekers.

Op een zomerse namiddag van 21 augustus 1955, bezocht Billy Ray Taylor en zijn vrouw June uit Pennsylvania zijn goede vriend Elmer Sutton en de overige familieleden voor een carnival weekend. De Sutton’s woonde op een oude afgelegen boerderij net even buiten het gehucht Kelly, dat zich op 13 kilometer ten noorden van Hopkinsville (Kentucky) bevind; in de volkmond ook wel Hopstad genoemd. De streek zelf is landelijk en kent over het algemeen een gesloten christelijke gemeenschap en is bekent om zijn Black Patch tabaksplantages en de mijnbouw, verder was het om zijn neutrale ligging ten opzicht van andere staten een belangrijk strategisch gebied ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog.

kelly map-7

Op de avond die de geschiedenis in zou gaan als de Kelly-Hopkinsville incident, bestond het gezelschap uit 11 personen te weten: Glennie Lankford (50) haar kinderen Lonnie (12), Charlton (10), en Mary (7);  en uit haar vorige huwelijk de twee zonen, Elmer (“Lucky”) Sutton (25), en John Charley (“J.C.”) Sutton (21), met hun twee echtgenotes Vera (29) en Alene (27); en de broer van Alene, O.P. Baker (30). En de al eerder genoemde gasten Billy Ray Taylor (21) en zijn vrouw June Taylor (18); Verder waren er ook nog de drie honden van de Sutton’s op het erf, die het terrein bewaakte, zij konden worden meegereken en speelde in het begin van het incident een belangrijke rol. De Boerderij, waarop de horroravond zich afspeelde, is tot op de dag van vandaag gespaard gebleven, wel vertrok het gezin kort nadat het incident had plaatsgevonden met onbekende bestemming.  De reden hiervan waren de nare herinneringen na het incident en de negatieve publiciteit die parten speelden, zodat ze hadden besloten hun huis te verkopen aan het gezin Mc Cord.  Wendelle Mc.Cord destijds een van de kinderen, wist te vertellen dat hij van het verhaal over het incident had gehoord en als kind angstige momenten in zijn jeugd had doorgebracht op de boerderij.

De voorzieningen en de leefstijl destijds in de woning van de familie Sutton waren zeer eenvoudig, er was licht, maar alles was gelijkvloers zonder bovenverdieping. De woonkamer en de keuken waren net als de slaapkamer(s) gescheiden van elkaar, stromend water was er niet, dus moesten zij daarvoor veelvuldig noodgedwongen naar buiten toe om bij de pomp water te halen.

Op het moment dat het avondeten werd voorbereid en Billy Ray Taylor naar buiten was gegaan om water te gaan halen bij de pomp, zag hij rond 19:00 uur tot zijn grote verbazing vanuit westelijke richten een helder vreemd ovaalvorming licht hoog in de lucht, dat met hoge snelheid leek te crashen achter een verder op gelegen heuvel.  Volgens de verklaring van Billy Ray was het licht zeer helder met diverse lichten aan de zijkant, deze omschreef hij als de kleuren van de regenboog. Vol van verbazing liet hij de emmer met water uit zijn handen vallen en rende als een bezetene terug naar binnen om opgewonden zijn verhaal te vertellen wat hij gezien had, Maar er was niemand die hem wilde geloven. In plaats daarvan vermoede de andere gezinsleden, dat hij misschien opgewonden was geraakt van een vallende ster.  Enige tijd later zagen ze vanuit het raam in de woonkamer een vreemd blauw oranjeachtige gloed, dat achter de heuvel goed te zien was. Iedereen keek elkaar aan, maar waren te verbaasd om maar een woord te zeggen, vervolgens keken ze naar Billy Ray, die ervan overtuigd was dat het zeker te maken had met wat hij eerder had gezien bij de pomp, maar ook hij kon de gloed niet verklaren.

Nadat iedereen weer gezellig in de woonkamer zat en het voorval enigszins waren vergeten, hoorde het gezelschap rond 20:00 uur de honden blaffen, die buiten op het terrein aanwezig waren.  Doordat de honden zo te keer gingen, besloten Elmer en Billy Ray naar buiten te gaan om te kijken wat er aan de hand was. Toen zij enkele meters van het huis verwijderd waren, zagen ze de honden jankend en piepend onder de waranda van het huis verdwijnen, waar ze ook de daarop volgende uren ook angstvallig bleven.

KELLY-5

Enkele seconden later zagen de beide mannen vanuit het verdop gelegen hoge struikgewas een schaduw  naderen dat hun richting opkwam. Ze renden naar binnen om de geweren te halen,  Elmer Sutton met  jachtgeweer en Billy Ray met een 22.kaliber geweer. Toen ze opnieuw weer naar buiten gingen, werden ze zo door angst en verbazing overmand dat ze ongeveer op 6 meters van de deuropening het vuur opende op een nu zichtbaar klein vreemd wezen. Het wezen dat door beide  mannen werd omschreven was ca. 1 meter  tot 1.20 meter, het had spitse vleermuisachtige oren, de ogen waren fluoriserend, lichtgevend, zijn armen waren vrij langgerekt met aan iedere hand drie vingers, verder was het gekleed in een soort zilver metaalachtig pak dat op een strak omhulsel leek, de benen waren kort in verhouding met de armen en hadden vreemd genoeg een beperkte functie omdat het wezen geen contact leek te maken met de grond; het zweefde vermoedelijk enkele centimeters boven de grond. Bij elke beweging maakte het vreemde heupbewegingen. Verder produceerde het een bijzonder vreemd geluid dat te vergelijken was met een zwerm bijen of muggen op afstand.

Op het moment dat de kogels de vreemde indringer raakte, maakte het een metaalachtige geluid alsof er een metalen oliedrum werd geraakt. Het wezen tuimelde enkele meters achterover, waarna het met ongekende snelheid op de vlucht sloeg en in het donker verdween. Toen het wezen was verdwenen waren Elmer en Billy Ray ervan overtuigd dat ze het zeker hadden verwond.  Billy Ray en Elmer (Lucky) waren vast besloten om het wezen te gaan zoeken. Op het moment dat ze de klopjacht op de kwelgeest wilde openen zag een van hen weer een wezen dat zich nu bovenop de luifel van het dak bevond. Opnieuw werden enkele vuursalvo’s op de indringer afgegeven en ook dit keer werd het wezen op enkele missers na geraakt.  Beide mannen vluchten toen snel het huis in om zichzelf en de overige gezinsleden in veiligheid te brengen.  Op het moment dat ze in de woonkamer enigszins tot rust waren gekomen, dachten ze dat het gevaar geweken was, al snel verscheen er een schaduw op de muur bij het raam van de slaapkamer en werd langzaam duidelijk dat de kust nog lang niet veilig was. Opeens verscheen plotseling een klauw en daarna angstaanjagende gezicht van het  wezen, dat vermoedelijk in het begin ook al werd geraakt. Deze keer richten J.C het geweer op de indringer bij het raam en schoot vervolgens dwars door het raam. Opnieuw tuimelde het wezen achterover en verdween in de duisternis. Vervolgens gingen Billy Ray en Elmer opnieuw voorzichtig naar buiten om te kijken of de kogels hun dodelijk effect hadden bereikt. Op het moment dat ze op de Waranda stonden, werd Taylor bij zijn haren gegrepen door de klauw van het wezen dat zich inmiddels weer op het dak bevond, Elmer schoot vervolgens op het wezen die op bijzondere wijze  naar achteren tuimelde en van het dak viel en daarna in het niets verdween. Enkele seconden later zagen ze een andere wezen dat zich in een boom in de achtertuin had verscholen. Toen dat wezen werd geraakt viel het niet uit de boom, maar zweefde het vreemd genoeg enkele meters verderop naar beneden op de grond. De mannen gingen naar de plek waar het wezen was neergekomen en vonden een vreemd lichtgevende afdruk.  Ze zijn daarna teruggerent naar binnen en hebben zich bij de rest van de familie verscholen, in afwachting wat ging komen de volgende uren.  In de tussentijd waren krakende en krassende geluiden op het dak te horen, iedere keer wanneer het wezen zich voor het raam liet zien, werd er op geschoten tot dat het rustig werd.

kelly-6

Rond 23:00 uur  3 uur nadat de eerste terreur actie van de indringers begon. Was er niets meer te horen dan allen maar de krekels. Op dat moment vonden ze het de hoogste tijd om snel hulp te gaan zoeken. Een voor een begaven ze zich naar de pick-up truck van Elmer die bij de voordeur van het huis stond geparkeerd. Toen iedereen zich haastig in en op de oude truck had gestort. Gingen ze zo snel mogelijk naar  het politiebureau in Hopkinsville waar zij het ongelofelijke verhaal wilde vertellen. Nadat de betrokkenen een verklaring op het bureau hadden afgelegd, heeft sheriff Greenwelll na verdere ondervragingen het verhaal als serieus bestempeld. Een half uur later arriveerden 16  functionarissen van de federale politie bij het huis van de familie om een onderzoek te verrichten.

Gedurende het onderzoek konden de functionarissen geen bewijs vinden wat er op kon wijzen dat er  inderdaad indringers waren geweest , wel werden kogelhulzen op de grond gevonden in en rondom het huis. Ook werden kogelgaten en glasscherven bij het raam ontdekt. In de raamkozijnen en een vliegenhor  zaten ook enkele gaten,  deze waren stille getuigen geweest van een gewelddadige avond. bijzonder was wel de vondst van een afdruk bij een boom waar het wezen achter het huis uit de boom viel. Nadat het onderzoek op de boerderij en verdere meldingen van vreemde bezoekers in de naaste omgeving waren afgerond en niets concreets opleverde, besloten de functionarissen rond 02:00 uur het onderzoek te staken en konden ze niet veel meer doen dan vertrekken.

De rust was na enige tijd weer teruggekeerd op Sutton’s boerderij en iedereen ging na een slopende avond uiteindelijk slapen; totdat Glennie Lankford rond 03:30 uur in haar stoel waker werd door een vreemd geluid dat zij bij het raam van de woonkamer hoorde. Geschrokken kroop zij naar Elmert die op de bank lag te slapen en hem met angstige stem wakker maakte, Elmert was meteen alert en greep zijn geweer die hij tijdens het slapen bij zich had. Hij sprong op, richten het meteen op het al gehavende raam waarop het eerste incident van afgelopen avond had plaatsgevonden. In de schaduw van het maanlicht verscheen een silhouette van de indringer en begon het horror ritueel opnieuw. Elmer “Lucky” schoot zonder na te denken op het wezen en weer tuimelde de indringer enkele meters achterover waarna het voor de laatste keer verdween in de duisternis. De uren verstreken en het wezen werd niet meer gezien. De ochtend van maandag 22 augustus 1955, was weer een normale dag, zoals iedere dag.

kelly-3

Hoe bizar het verhaal ook is, de Kelly-Hopkinsville incident gaat te boek als een van de meest omstreden Klassieker uit de geschiedenis van de ufologie en kan niet worden afgedaan als feit of als flauwekul. Ook de getuigenverklaringen van de 11 personen die op dat moment in huis waren, wijzen erop dat ze onafhankelijk van elkaar telkens weer het zelfde verhaal hadden vertelt tijdens de ondervragingen door sherriff Russel Greenwell.  Greenwell en de andere collega’s op het bureau konden alleen maar concluderen dat het een bizzare ervaring was. Daarom besloot hij vervolgens contact op te nemen met de dichtbij zijnde luchtmachtbasis Fort Campbel, voor verder onderzoek. Volgens de politieverklaringen hadden alle personen een blanco strafblad en was er geen alcohol of andere geestverruimende middelen gebruikt op die bewuste avond; die een belangrijke rol zouden hebben kunnen spelen in het hele verhaal. Buurtonderzoek wees uit dat er tijdens de bewuste zondagavond van 21 augustus, diverse schoten waren gehoord uit de richting van Suttons boerderij.  Andere omwonenden uit de naaste omgeving zagen net als een politie-functionaris die op dat zelfde moment was opgeroepen voor een melding, een helder vreemd licht aan de hemel dat overeenkwam met het zelfde tijdstip dat Billy Ray water ging halen bij de pomp.

kelly-2

De compositie tekeningen van het wezen die door  Elmer Sutton, Billy Ray Taylor, en Mrs Glennie Lankford afzonderlijk werden gemaakt, vertoonde opmerkelijke gelijkenissen met elkaar. Ook bij iedere interview bleven ze bij hun woord.  De landelijke en internationale dagbladen hadden veel belangstelling voor het incident, maar deze berichten werden vervormd of beruste op onwaarheden. De sensatie was doorgedrongen tot de krantenkopen en werden vermeld als: “ Kentuckians Report Gunbattle  With men from Space” , een andere krant wist het nog mooier te maken en melde zelfs dat er sprake was van 12 wezens, “Story Of Spaceships, 12 Little Men Probed Today terwijl de familie beweerde dat  er hooguit sprake was van 1 tot 2 entiteiten; niet meer.  Alle getuigen die bij het incident betrokken waren, waren ervan overtuigt dat ze een soort zilvermetaalachtige nauwsluitende omhulsel aan hadden. Na alle negatieve publiciteit  en om te voorkomen dat het een bedevaartplaats zou worden voor ufo-gangers, besloten de Suttons zoals eerder al vermeld werd, de boerderij te verkopen; zodat zij een teruggetrokken leven konden leiden.

kelly-04

Alle familieleden die zeiden met geweren gevochten te hebben tegen de buitenaardsen, zijn inmiddels onvindbaar of zijn overleden.  Elmer “Lucky”Sutton overleed 5 december 1995, Glennie Lankford overleed op 26 januari 1977, en John Charley “J.C” Sutton overleed op 9 oktober 1984.  De kinderen van “Lucky” Sutton en Glorine Powell, Hawkins (41) en zijn jongere broer Elmer j.r. (35) uit Trigg County vertelde dat hun vader kort voor zijn dood zijn ervaringen nogmaals met hen wilde delen, echter zullen we waarschijnlijk nooit te weten komen, wat er toen werkelijk heeft plaatsgevonden.

Nu bijna 60 jaar geleden spreekt het incident in Kelly nog steeds tot de verbeelding, maar daar bleef het dan ook niet bij. De jaren die daarna volgden bleef het alleen bij waarnemingen in de lucht en enkele onverklaarbare meldingen van monnikachtige figuren die tijdens UFO-waarnemingen werden gezien langs wegen en velden in deze streek . Op 18 oktober 1973 werden rond de stad Munfordville’s Hart County (Kentucky) zoveel Ufo-verschijnselen waargenomen dat overheidsdiensten een beroep deden op de hulp van het leger om dit op te lossen.

Bron UWN