Vreemd object boven ziekenhuis Dordrecht, (1989)

“Begin die avond liet ik mijn hond uit en kwam op mijn dagelijkse route langs het Merwede-ziekenhuis, Bankastraat, Dordrecht. Niet lang daarna zou het ziekenhuis afgebroken worden en in een heel andere wijk een nieuw gebouw krijgen. De waarneming vond plaats voordat er voorbereidingen voor de sloop waren getroffen.”

“Het bezoekuur was afgelopen en grote drommen mensen gingen door het hek naar buiten en verspreidden zich snel. Het was een prachtige zomeravond, ongeveer 19.30 uur. Als je met een reu loopt, betekent dat je vaak stil staat en om je heen kunt kijken. De maand waarin de gebeurtenis plaatsvond is me niet meer bekend, maar het was een doordeweekse dag in de zomer van het jaar 1989, niet in het weekeind. Tot mijn verbazing kwam er vrij laag een enorm groot voertuig door de lucht dat geen geluid maakte.”  Op het moment dat de melder omhoog keek, zag ze het object boven de portierslounge van het ziekenhuis, het vloog recht over haar heen en over de Ceramstraat in de richting van de Noordendijk. Het vloog maar net over de huizen heen en roteerde niet, m.a.w. het bleef in dezelfde stand zichtbaar. De huizen waar het overheen vloog waren drie verdiepingen hoog met daarop een schuin dak, en hier vloog het object maar rakelings overheen. Het had vrij baan want in de directe omgeving bevonden zich geen hoge antennes of hoogspanningsmasten.

 Buitengewoon groot    

Het meest opvallende aan het object was de simpelheid en het aardse voorkomen ervan. Er werd totaal niet aan buitenaardsen gedacht. Die verklaring kwam pas na het antwoord van de gids van de dochter (zie verderop in dit verslag). Schets van het object gemaakt door de melder. Opvallend is het hekwerk aan de onderzijde.  “De grootte en breedte van dat voertuig was van een korte straat, platte bodem en een hek eromheen. Het was buitengewoon groot, op zijn minst tientallen meters. Het zag eruit als vrij donker metaal. Het had een opstaande rand met daarop een hekwerk. Die rand met hekwerk was na het passeren goed te zien. Ook opvallend was dat alhoewel het object er donker uitzag, de gehele omgeving juist heel licht was om te zien. Ik vroeg me af of het gezichtsbegoocheling was, maar was er bijzonder kalm onder. Ook de hond vertoonde geen opmerkelijk gedrag.”  “Een echtpaar dat uit het ziekenhuis kwam lopen, maakte ik erop attent wat ik in de lucht zag en met zijn drieën hebben we er naar staan kijken hoe het bij ons vandaan zo over een plein en een lange rij huizen langzaamaan verdween. Een bijzonderheid was misschien wel dat het echtpaar volledig in het zwart was gekleed, wat betekent dat ze zeer waarschijnlijk tot een streng orthodox gereformeerde kerk behoorden. Deze mensen liepen daar zonder kinderen of andere aanhang en waren naar schatting rond de vijftig jaar oud. Het waren heel aardige en correcte mensen. Ze spraken Nederlands zonder opvallend accent en liepen in de voor die tijd gebruikelijke kleding. Zwarte kleding, beiden zwarte hoed op, de vrouw met zwarte handtas en opgestoken haar in een knot. Ook zij hadden er toen geen verklaring voor.”  Deze mensen heeft de melder later nooit meer teruggezien. “Het is me niet opgevallen dat er nog meer mensen toen naar hebben gekeken.”

Totaal niet bang

“Het antwoord dat mijn dochter van haar gids kreeg: ‘Het verschijnsel dat je zo even benoemde: Unidentified Flying Object, wat in jullie woorden ‘UFO’ wordt genoemd. Het licht dat verspreid werd, was heel prachtig om te zien en je was ook totaal niet bang. Daar kun je uit afleiden dat hetgeen je gezien hebt toch is geweest om liefdevolle blijk van waardering te schenken, waarmee ik bedoel de plek die jouw moeder zoëven noemde een oud hospitaal was waar veel mensen ernstig hebben geleden.  Op deze plek is nu een woonwijk gesitueerd, maar daar mocht geen oud zeer, zeg maar, blijven hangen om die woonwijk daar te zetten. De gedaantes op dit ruimtewezenschip wisten van hetgeen daar gebouwd zou moeten worden en moesten de plek als het ware zuiveren. De oorlog waar jij nu aan denkt is de Tweede Wereldoorlog en heeft ook zeker te maken met hetgeen je nu naar voren brengt. Ook tijdens deze periode zijn er op die plaats nogal wat dingen voorgevallen waardoor de plek a.h.w. geschoond moest worden van de energieën die daar zijn blijven hangen.'”  “Moet er eens achter zien te komen of de mensen die nu in dit wijkje wonen het naar hun zin hebben.”  De vraagstelling aan de gids werkt als volgt: De vraag wordt door de dochter uitgesproken met een schrijfbeweging op haar schoot die gepaard gaat met veel symboliek, o.a. met de lemniscaat (liggende 8). Vervolgens komt er een antwoord. Dit antwoord is monotoon en heel snel. Om dit antwoord nog eens goed na te luisteren, maken deze mensen dan ook gebruik van een dictafoon.  Onlangs is er een boekje uitgekomen van Ruth White met de titel Communiceren met spirituele gidsen. Dit is de vorm zoals de dochter deze ook toepast, alleen heeft Ruth White al vele jaren lang ervaring en is dit gaan uitbreiden. Er zijn geen andere meldingen bekend van een groot object boven Dordrecht in de periode van deze melding.

Bron: Peter Hoeke (UWN)